Janusz Kołodziejczyk

Materiały on-line

 

Instrukcja:

Ściągnij plik ZIP rozpakuj programem np.: WinRAR albo 7-Zip i otwórz plik PDF programem Adobe Reader.

 



 

Pamiętnik
Pamiętnik
Pamiętnik
Integracja
Akupunktura polska
Akupunktura polska
Akupunktura polska
Akupunktura polska
Akupunktura polska
Akupunktura polska
Akupunktura polska
Akupunktura polska


Programy
Krajowych Konferencji




Akupunktura polska
Akupunktura polska
Akupunktura polska
Akupunktura polska

Możliwości refleksoterapii

 


 

Akupunktura i refleksoterapia znajdują niekiedy i gdzieniegdzie miejsce w medycynie, przez co wiedza o nich (zarówno wśród personelu medycznego jak i ogółu społeczeństwa) bywa wyższa od zera. Klawiterapia jest promowana w mediach dopiero od dwu dekad i wiedza o niej jest wciąż raczej mętna.

Oto w skrócie charakterystyka ich możliwości klinicznych jak i tego, co można badać u osoby która poddana reflekso czy klawiterapii odzyskuje zdrowie.

Świadomość tego co można badać, jest ważna dla unaukowienia metod, aby wprowadzić je w ten sposób na trwałe do listy procedur leczniczych. Bo mimo iż od ponad trzech dekad wykonuje się liczne zabiegi lecznicze z ich zastosowaniem, a i powstają prace badawcze oraz dysertacje doktorskie, to nie wytworzyło to jeszcze takiej masy krytycznej, aby w szerokim odbiorze społecznym akupunktura, refleksoterapia, czy klawiterapia zostały uznane za coś oczywistego, co można, a nawet należy stosować u chorych.

Lekarze prawie wszystkich specjalności, o zacięciu naukowym znajdą tu dla siebie bardzo szerokie pole badawcze, co może w końcu zaowocuje doktoratami, habilitacjami i profesurami które zmienią pozycję refleksoterapii. Wszak nie tak dawno w podobnej sytuacji byli seksuolodzy, a obecnie są z uwagą i atencją wysłuchiwani.

Dla autora tych sugestii, po trzydziestu latach praktycznej znajomości metod, poniższe jest oczywistością. Ale zbyt często spotykał się z opiniami ze strony całkiem rozsądnych, a niezorientowanych lekarzy, że akupunktura czy refleksoterapia są "niebadalne". Tak nie jest, bo świadczą o tym choćby obronione w polskich uczelniach medycznych dysertacje doktorskie, jak i wiele prac opublikowanych w "Akupunkturze Polskiej".


ALERGOLOGIA

Medycyna rozróżnia kilka form reakcji alergicznej organizmu w zetknięciu z czynnikiem uczulającym, nazywanym alergenem. Leczenie nazywane potocznie farmakologicznym, dąży do złagodzenia objawów reakcji alergicznej, zmniejszenia jej skutków, bez likwidacji przyczyny choroby.

Ma być to choroba bez jej objawów.

Leki antyhistaminowe i odczulanie to wielki krok w stosunku do możliwości medycyny XIX w. i pierwszej połowy wieku XX. Ale istotą choroby uczuleniowej jest zaburzenie czynności tych struktur układu nerwowego które odpowiadają za prawidłową reakcję zetknięcia organizmu z alergenem. Działanie stosowanych obecnie leków nie zakłada regulacji układu nerwowego, a więc w konsekwencji nie powoduje powrotu do stanu zdrowia, lecz zakłada chorowanie bez objawów choroby.

Organizm posiada jednak możliwości samoleczenia, samonaprawy, regeneracji i samoregulacji, a refleksoterapia je uruchamia bez zaburzania innych czynności i wywoływania negatywnych skutków.

Jest to działanie mające charakter długofalowy ze skutkami natychmiastowymi mogącymi ratować życie np. w alergicznym obrzęku krtani grożącym uduszeniem, oraz w leczeniu długotrwałych sezonowych nieżytów dróg oddechowych, spojówek, powiek, kontaktowych zapaleń powłok skórnych i błon śluzowych. Działania odruchowe są proste, a ich efekty są bardzo satysfakcjonujące. O naturze tych oddziaływań możemy powiedzieć, że są wynikiem wpływu (w przypadku natychmiastowych efektów), działania endogennych czynników przeciwzapalnych których wydzielanie terapia odruchowa znacznie nasila.

W leczeniu chorób ostrych jak i przewlekłych jest to wynik autoregulacji układu nerwowego. Efektem tego nie jest zablokowanie objawów choroby, lecz powrót pierwotnej niezaburzonej reakcji w zetknięciu z alergenem. Nie jest to więc likwidacją objawów lecz leczeniem.

Chcąc zbadać wpływ akupunktury/refleksoterapii/klawiterapii na przebieg leczenia chorych na choroby uczuleniowe można by określić przed, w trakcie i po stymulacji: poziomy endogennych markerów reakcji uczuleniowych, poziomy hormonów kory nadnerczy itp. oraz w badaniu PET ujawnić uaktywnione akupunkturą/refleksoterapią/klawiterapią struktury Ośrodkowego Układu Nerwowego mające wpływ na występowanie reakcji alergicznej.

 

ANESTEZJOLOGIA

Olbrzymi postęp jaki dokonał się w dziedzinach zabiegowych dotyczy na pewno technik operacyjnych i narzędzi ale przede wszystkim metod znieczulania do zabiegów. Niestety, nie zawsze można przeprowadzać konieczne dla zdrowia chorego operacje, nie tyle ze względu na ograniczenia dotyczące braku aparatury, czy niedoskonałości technik operacyjnych ile na ograniczenia wynikłe ze stanu pacjenta który mógłby pogorszyć się po obciążeniu go lekami stosowanymi do znieczuleń. Ponieważ Chińczycy po wielu latach stosowania akupunktury do analgezji śródoperacyjnej opracowali w tej dziedzinie pewne standardy, to można by liczyć na ich powielenie.

Badaniami można wykazać wpływ stymulacji na poziomy np. endogennych opiatów, co zresztą zostało już dawno opisane tyle tylko, że pod wpływem innych narzędzi niż klawiki.

 

BARIATRIA

Otyłość stała się obecnie problemem społecznym jak i chorobą wymagającą leczenia oraz czynnikiem ryzyka dla innych chorób np. zespołu polimetabolicznego - tzn. cukrzycy typu 2, pierwotnego nadciśnienia tętniczego, choroby wieńcowej, dyslipidemii. Zawodne postępowanie dyscyplinujące jadłospis poprzez odwoływanie się do silnej woli pacjenta, lekarstwa zmniejszające łaknienie często o licznych działaniach ubocznych, heroiczne leczenie chirurgiczne zmniejszające żołądek (że nie wspomnimy odsysania tłuszczu) - to dzisiejsze propozycje medycyny. Należy starać się zrozumieć ten zamęt, bo tuczenie to świetny interes, a odchudzanie być może jeszcze większy.

Odruchowe oddziaływanie na projekcyjne strefy łaknienia i przyspieszania przemiany materii, w powiązaniu z innymi metodami jak; psychoterapią, zwiększeniem ilości ruchu, korektą diety dają często doskonały efekt - nie tylko w postaci utraty wagi, ale ogólnej rewitalizacji.

Badamy oczywiście wagę ciała, ale i aktywację/hamowanie struktur OUN związanych z łaknieniem.

 

CHIRURGIA

Terapia odruchowa należy do niezabiegowych metod leczenia, natomiast wprowadzona do kompleksu postępowania przed i po zabiegowego może przyczynić się do lepszego zniesienia zabiegu przez chorego i szybszego zdrowienia - co będzie miało konkretny wymiar finansowy poprzez skrócenie hospitalizacji. Zastosowana przed krwawym zabiegiem może przyczynić się do stymulacji erytropoezy (zintensyfikowania tworzenia czerwonych krwinek), optymalizacji przyswajania przez przewód pokarmowy białek dla potrzeb poprawienia jakości wytwarzanej krwi i płynów ustrojowych. Zwiększenia ilości, wielkości, ruchliwości i żerności komórek fagocytujących układu białokrwinkowego (obojętnochłonnych granulocytów wielojądrzastych, monocytów i makrofagów) co podnosząc siły obronne ustroju zwiększy odporność przeciw infekcjom, czyniąc przebieg pooperacyjny mniej powikłanym ropieniem i infekcjami. Wpływ na to będzie miało też podwyższenie poziomu endogennych czynników odporności nieswoistej (białek kompleksu dopełniacza, interferonu itp.). Okresowi pooperacyjnemu towarzyszy zwykle ból, który może być zwalczany akupunkturą lub klawiterapią, co zapewne spowoduje zwiększenie poziomu endogennych opiatów (endorfin, dynorfin itp.) działających przeciwbólowo, euforyzująco i nasennie.

W badaniach można by określać wpływ stymulacji na poziom endogennych opiatów, czynników odporności nieswoistej (interferonów, kompleksu dopełniacza, lizozymu, betalizyny, leukiny, transferyny, laktoferyny, itp.), ilość i jakość elementów morfotycznych krwi, poziom erytropoetyny, współczynnika leukergicznego, itp.


CHOROBY WEWNĘTRZNE

Przewlekłe choroby zwyrodnieniowe, metaboliczne, czy psychosomatyczne najczęściej związane są ze stanem zapalnym, który jest wynikiem zaburzeń napięcia ścian naczyń krwionośnych prowadzącego w konsekwencji do duszenia i głodzenia tkanek. Wiążą się z nim też często procesy wytwórcze. Całość jest trudna do kontrolowania farmakologicznego ze względu na zaburzenie ukrwienia miejsca objętego stanem zapalnym, co powoduje, że podany lek dociera wszędzie, tylko nie tam gdzie byśmy chcieli. Bodziec fizyczny np. uciskowy na drodze odruchowej powoduje natomiast bardzo precyzyjnie wymuszenie reakcji naczynioruchowej w miejscu zapalnie zmienionym powodującej przywrócenie właściwego napięcia ścian naczyń, co z kolei prowadzi do lepszego ukrwienia tkanek i na drodze samoleczenia własną krwią do powrotu do zdrowia. Choroby psychosomatyczne powstają poprzez zaburzenie czynności centrów regulujących prace narządów w drodze wpływania na pobudzanie i hamowanie ich funkcji. Tak dzieje się w astmie gdzie o wentylacji decyduje stan napięcia mięśniówki oskrzeli, nadciśnieniu tętniczym gdzie o wartości ciśnienia tętniczego krwi decyduje stan napięcia mięśniówki tętniczek oporowych, w zaburzeniach przewodu pokarmowego gdzie o prawidłowej funkcji decyduje sprawność mięśniówki cewy pokarmowej mająca wpływ na pasaż pokarmu, refluksy, stan napięcia zwieraczy różnych zastawek, stan soków: śliny, żołądka, jelit (soków trzustkowych), wątroby (żółci), stan zdolności adsorpcyjnych jelita grubego, formowania i wydalania kału. Bodziec fizyczny na drodze odruchowej spowoduje przywrócenie właściwego napięcia mięśniówki i ustąpienie skurczu oskrzeli, tętniczek, przywrócenie właściwego pasażu jelitowego, oraz również na drodze odruchowej powrót właściwej kwaśności soku żołądkowego, właściwego składu i konsystencji żółci, soków trzustkowych oraz wyregulowaniu pracy jelita grubego i odbytnicy.

W badaniach nad efektywnością refleksoterapii można by kontrolować parametry układu krążenia (RR, stan naczyń i serca, ich stopień przebudowy/remodeling, warunki hemodynamiczne, EKG, echokg itp.), parametry soków żołądkowo jelitowych, poziom enterohormonów (np. motyliny), gastro i enteromiografię, poziomy hormonów kory nadnerczy, insuliny itd. W badaniu PET można by zwizualizować/uwidocznić uaktywnienie adekwatnych (do powodujących zaburzenia) struktur Ośrodkowego Układu Nerwowego (OUN).


DERMATOLOGIA

Skóra jest tym, do czego odwołuje się refleksoterapia szukając wszelkich zmian: miejsc o odmiennej reaktywności naczyniowej, bólowej, miejsc łuszczenia naskórka o charakterze lokalnego łupieżu, miejsc algo dystroficznych (z brakiem barwnika, cieńszej i bardziej delikatnej strukturze naskórka i uboższej tkance podskórnej reagujących bólem na dotyk), brodawek. Znamiona barwne nieowłosione - mogące być punktem wyjścia nowotworu, nie są odczytywane same w sobie jako probierz diagnostyczny, nie podlegają stymulacji z tychże względów. Natomiast będące w stadium proliferacji mogą być kontrolowane klawiterapią. Kontrola ta polega m.in. zapewne na wywołaniu reakcji naczynioruchowej powodującej przełamanie zaburzeń naczyniowych stanu zapalnego otaczającego znamię, w wyniku czego dochodzi do leczenia własną krwią. Nigdy nie poddaje się uciskowi powierzchni samego znamienia, natomiast działa się uciskiem za pomocą narzędzia na skórę wokół niego, w odległości odpowiadającej średnicy znamienia. Podobnie postępuje się wobec powiększonych i bolesnych węzłów chłonnych. W jednym i drugim przypadku dochodzi do zmniejszania i zaniku stanu zapalnego znamienia i węzła, a węzeł nadto może ulec samoczynnej demarkacji. Może to też ułatwić jego chirurgiczne wydzielenie. Przyjmuje się, że choroby skóry nieznanego pochodzenia mają charakter psychosomatyczny, stąd też leczenie np. łuszczycy często przynosi zdumiewające efekty za pomocą metod odruchowych. Dzieje się tak zapewne ze względów na wpływ refleksoterapii na właściwości samoregulacyjne.

Badaniom można by poddać w badaniu PET, stan czynnościowy wybranych ośrodków i struktur podkorowych: przed, w trakcie i po terapii.


DIABETOLOGIA

Cukrzyca jako nagła bądź przewlekła niewydolność wysp Langerhansa trzustki skojarzona często z zaburzeniami wrażliwości tkankowej na insulinę, leczona bywa środkami doustnymi mającymi stymulować pozostałości wysp do wydzielania insuliny lub też w cukrzycy młodzieńczej - substytucyjnie podawaniem egzogennej insuliny (kiedyś zwierzęcej, obecnie ludzkiej, produkowanej na drodze biotechnologii). Jest to oczywiście olbrzymi postęp i szalona wygoda od czasów gdy cukrzyca była bezwzględnym mordercą. Obecny sposób farmakologicznego leczenia jej, jest chyba dobry dla większości ludzi chorujących przeważnie "na własne życzenie" na cukrzycę typu II, którzy całym swym kulinarnym życiem zapracowali sobie na tę chorobę i mimo jej posiadania nie chcą zmienić swojej diety i przyzwyczajeń ruchowych. Próba leczenia odruchowego takiego człowieka, którego trzustka wyczerpuje swoje rezerwy - ale posiada jeszcze w jakimś zakresie tkankę wytwarzającą enzym, połączone ze zmianami diety, są dosyć proste i przynoszą zwykle szybką poprawę, obniżając cukier do granic prawidłowych (lub prawie prawidłowych) poprzez zmuszenie narządu do efektywniejszej produkcji insuliny. Ale ta grupa chorych nie jest przeważnie zainteresowana takim leczeniem. Inną grupę stanowią młodzi ludzie u których zwykle nagle występuje prawie zupełna niewydolność trzustki w zakresie wytwarzania insuliny z powodu toksycznego jej uszkodzenia, po chorobie infekcyjnej lub toksemii innego rodzaju. Rutynowym postępowaniem w takich przypadkach jest zwykle terapia substytucyjna poprzez zastąpienie własnej insuliny jej iniekcjami. Często po wstępnym okresie suplementacji egzogenną insuliną, dającym czas na proces samoleczenia (podobnie jak po dializie w ostrym kłębuszkowym zapaleniu nerek) w cukrzycy typu I dochodzi zapewne w dużym stopniu do powrotu funkcji narządu. Jednak w przypadku ciągłej insulinoterapii, ze względu na regulację poziomu insuliny i cukru na drodze sprzężeń zwrotnych - nie dowiadujemy się o tym, wyręczając trzustkę z jej obowiązku. Narząd nie używany zanika. Tak się dzieje po latach insulinoterapii. Ale gdyby zastosować refleksoterapię w pierwszym okresie choroby - po jej wykryciu i we właściwym momencie zrezygnować z "protezy" jaką stanowi egzogenna insulina, to zapewne w wielu przypadkach udało by się przywrócić w dużym zakresie funkcję własnej trzustki.

Aby udowodnić tę tezę należy badać poziom insuliny i aktywność trzustki w czasie refleksoterapii/klawiterapii.


ENDOKRYNOLOGIA

Sterowanie funkcjami narządów odbywa się zamiennie i łącznie drogą nerwową i hormonalną. Takie przełożenie z jednego toru na drugi jest wspaniałą możliwością do zastosowania refleksoterapii, terapii odwołującej się do samoregulacyjnych funkcji układu nerwowego. Substytucyjna doktryna leczenia zaburzeń hormonalnych poprzez uzupełnianie niedoborów własnych hormonów dawkami hormonów nie produkowanych przez własne gruczoły jest zaprzeczeniem sposobu wpływania na zachowanie równowagi własnych sprzężeń zwrotnych. I było by to może usprawiedliwione, gdyby nie możliwość wpływania na poziomy własnych hormonów drogą odruchową - metodami zaliczanymi do grupy refleksoterapii. W ten sposób można liczyć na uzyskanie zmian poziomów neuro i enterohormonów, hormonów płciowych, hormonów somatycznych jak i (a może zwłaszcza) podkorowych faktorów stymulacyjnych i faktorów przysadki mózgowej.

Endokrynologia stanowi bardzo wdzięczne pole badawcze ze względu na prostą możliwość pomiaru poziomów konkretnych hormonów: przed, w trakcie i po refleksoterapii, oraz możliwość obserwacji w PET odruchowej aktywacji adekwatnych do obserwowanych zaburzeń - struktur OUN. Można by w ten sposób wyznaczyć bezpieczne algorytmy postępowania refleksoterapeutycznego mogące zoptymalizować zaburzone poziomy endogennych hormonów. Nie było by już potrzeby "korygującego" podawania egzogennych - syntetycznych hormonów. Czy można jednak na to liczyć, gdy chemiczny przemysł farmaceutyczny jest bezpośrednio zainteresowany znajdowaniem coraz nowych powodów dla powiększania swojej produkcji i sprzedaży. Gdy ten sam przemysł finansuje badania swoich produktów, uzależnia tym lekarzy wykonujących takie badania. Pozornie uzależnia, bo mogli by oni w sposób jeszcze bardziej satysfakcjonujący badać tajemnice Natury i czerpać z refleksoterapii satysfakcję również materialną. Przywracanie zdrowia poprzez likwidację przyczyn choroby jest inną satysfakcją niż likwidacja objawów udająca leczenie.


FTYZJATRIA

Gruźlica jest w dalszym ciągu dużym problemem społecznym. Występowanie jej wiąże się ściśle z obniżeniem odporności organizmu. Jednym z kierunków działania refleksoterapii jest stymulacja mechanizmów odporności nieswoistej; wytwarzania interferonów, kompleksu dopełniacza, lizozymu, betalizyny, leukiny, transferyny, laktoferyny, itp. Działanie takie, wespół ze stosowaniem antybiotykoterapii mogło by przynieść znacznie lepsze wyniki niż sama antybiotykoterapia. Wsparcie terapii gruźlicy poprzez podwyższenie wrodzonej odporności organizmu chorej osoby, jest tym ważniejsze - że jak wiadomo, szczepienia ochronne które miały wpłynąć na zlikwidowanie zachorowań wpłynęły tyko (aż?) na zmniejszenie ilości zachorowań na gruźlicze zapalenia opon mózgowych i "suchot galopujących".

W badaniach można by określać wpływ stymulacji na poziom czynników odporności nieswoistej/wrodzonej (interferonów, kompleksu dopełniacza, lizozymu, betalizyny, leukiny, transferyny, laktoferyny, itp.), globuliny, ilość i jakość elementów morfotycznych krwi, współczynnika leukergicznego i oczywiście określać stan chorego.


GASTROENTEROLOGIA

Choroby układu pokarmowego są z racji częstości występowania i uciążliwości leczenia w dalszym ciągu problemem terapeutycznym. Klaviterapia czy akupunktura poprzez działanie odruchowe mogą wpływać na lokalne stany zapalne śluzówki, ruchomość przewodu pokarmowego, optymalizację wydzielania soków żołądkowo jelitowych, i stan odporności nieswoistej organizmu - co ma wpływ podczas eradykacji Helicobacter pylori z żołądka i przywracanie właściwej flory jelitowej na pozostałych piętrach przewodu pokarmowego oraz walce z pasożytami jelitowymi. Refleksoterapią skutecznie leczy się refluks żołądkowo przełykowy i dwunastniczo żołądkowy, zaburzenia czynnościowe: wzdęcia, wzmożone napięcia zwieraczy, zaparcia zbyt luźne stolce, wrzodziejące zapalenie jelita grubego i jego nadwrażliwość, chorobę Crohna, żylakowatość odbytu, chorobę wrzodową żołądka i dwunastnicy (nisze wrzodowe goją się w około 5-7 dni podczas refleksoterapii - bóle zwykle ustępują w trakcie pierwszego zabiegu, poprawia się łaknienie, optymalizuje się pH soku żołądkowego, ustępują refluksy na skutek optymalizacji ruchomości mięśniówki, zmniejsza się spastyka zwieraczy, znikają stany zapalne śluzówki ze względu na wymuszenie reakcji naczynioruchowej przełamującej błędne koło stanu zapalnego, następuje eradykacja Helicobacter pylori najprawdopodobniej na skutek zmian parametrów elektrostazy żołądka i wzmocnienia odporności nieswoistej).

Podczas badań można by monitorować stan napięcia mięśniówki, stan soków żołądkowo jelitowych, poziom enterohormonów, stan flory jelitowo żołądkowej, stan endoskopowy śluzówki itp.


GINEKOLOGIA

W chorobach narządu rodnego akupunktura/refleksoterapia/klawiterapia jest bardzo efektywna, znosząc często w spektakularny sposób zaburzenia miesiączkowania, bóle brzucha np. w przebiegu "pelvit congestion", infekcje i stany zapalne narządu rodnego. Przywraca też płodność przy zachowanej drożności dróg rodnych.

Porod może być mniej bolesny.

Podczas prac badawczych można określać poziomy hormonów, czystość pochwy, endoskopowo stan narządu.


HEMATOLOGIA

Stan krwi warunkuje ogólne zdrowie. Przed "aferą" AIDS, lecznicze przetaczanie krwi należało do zabiegów rutynowych. Stan utlenowania tkanek, nasycenia ich substancjami hormonalnymi, odżywczymi, mikroelementami zależny jest od jakości krwi, stanu jej elementów morfotycznych, jakości i ilości białek, elektrostazy narządowej. Medycyna wie o tym i docenia. Sęk w tym, że wysiłki naukowców idą obecnie w kierunku tworzenia preparatów krwiozastępczych (bardzo przydatnych w chirurgii - zwłaszcza urazowej), lecz nie znajdujących zastosowania w przewlekłych chorobach układowych i metabolicznych, nowotworowych, infekcjach. Refleksoterapią można wpłynąć na stan przewodu pokarmowego regulując jego czynność pod kątem poprawy wchłaniania pokarmów dla lepszego zaspojenia  zapotrzebowania szpiku kostnego, oraz na stymulację erytro, trombo i leukopoezy. Możemy więc w ten sposób regulować ilość i jakość krwinek oraz białek krwi. Jest to wytłumaczeniem skuteczności leczenia własną, lepszą jakościowo i ilościowo krwią.

Jednym z lepszych tego przykładów jest wpływ klaviterapii na stan zdrowia chorych i nosicieli AIDS. Od 1993 r. żyje człowiek leczony w Klinice AIDS warszawskiej AM przez dr Barbasiewicza.

Podczas prac badawczych można monitorować parametry krwi, stan erytropoetyny i w PET aktywację adekwatnych ośrodków podkorowych.


HEPATOLOGIA

Nauka o chorobach wątroby zajmuje się zwykle m.in. sekundowaniem chorym w ich tragediach wywołanych uszkodzeniem narządu  np.wirusowym zapaleniem wątroby typu A, B i C, powodującymi przewlekłe stany zapalne i marskość, a dalej czasem raka i niewydolność wątroby która kończy życie. Istnieją oczywiście i inne choroby wątroby, ale jej uszkodzenia po infekcjach i o charakterze toksycznym są najczęstsze. Terapia odruchowa może w znakomity sposób poprawić stan narządu który bardzo łatwo poddaje się stymulacji odruchowej, ulegając częściowej odnowie, a także pozbywając się wirusów za pomocą działania stworzonych przez własny organizm czynników odporności nieswoistej takich jak np. interferon.

W badaniach można by określać wpływ stymulacji, na poziom czynników odporności nieswoistej (interferonów, kompleksu dopełniacza, lizozymu, betalizyny, leukiny, transferyny, laktoferyny, itp.), globuliny i obraz stan miąższu wątroby w badaniu USG, NMR itp.


IMMUNOLOGIA

Mechanizmy odpornościowe odpowiadają nie tylko za stan zdrowia, ale mają wpływ na wygląd, siłę i witalność organizmu - czyli kształtują długość i jakość życia. Ponieważ sterowanie odpornością odbywa się za pośrednictwem i pod nadzorem układu nerwowego to można wnosić iż odruchowe metody terapii będą świetnym narzędziem sterującym nimi. I tak też jest! Obserwuje się to właśnie w praktyce.

W pracy badawczej najwdzięczniejszym polem było by śledzenie zmian ilościowych i jakościowych czynników odporności nieswoistej, stanu i aktywności limfocytów, różnych białek odpornościowych itp. Znane są liczne prace na temat wpływu akupunktury na układ odpornościowy nie tylko człowieka, ale i różnych zwierząt.


LARYNGOLOGIA

Narządy w obrębie głowy i szyi unerwione są głównie za pomocą nerwów czaszkowych. Powoduje to, że odruchy nerwowe w tej okolicy są krótsze niż korporalne. I to jest chyba przyczyną, że stymulacja odruchowa w tym przypadku jest znacznie efektywniejsza niż w przypadku somatycznego (korpusu i kończyn) "długiego" łuku odruchowego. Refleksoterapia chorób laryngologicznych jest niezwykle efektywna i efektowna, niemalże spektakularna! Przewlekłe ropne (o wieloletnim przebiegu) zapalenia uszu i zatok "gaszone" bywa kilkoma (!!!) zabiegami. Szumy, dzwonienia, głuchota leczone są często jednym lub kilkoma zabiegami. Bezgłos, chrypa, zapalenia gardła i krtani znikają często również po jednym lub kilku zabiegach. Nieoceniony jest wpływ refleksoterapii w leczeniu chorych z zespołem Menier'a. Wpływ refleksoterapii na gojenie ran po chirurgicznych zabiegach laryngologicznych jest równie spektakularny. Tyle praktyka - matka nauki.

W pracach badawczych można poddawać monitorowaniu jakość słuchu w zakresie przewodnictwa nerwowego, kostnego i powietrznego oraz stan morfologiczny, powietrzność zatok, stan błon śluzowych itp.


NEUROLOGIA

Dla refleksoterapii neurologia jest najważniejszą dziedziną ze względu na nadrzędny wpływ układu nerwowego na pozostałe narządy i układy. Każdy rodzaj stymulacji fizycznej adresowany jest do receptorów nerwowych w celu uruchomienia reakcji łuku odruchowego w wyniku których dochodzi do immanentnych każdemu organizmowi reakcji SAMOREGULACJI, SAMOZDROWIENIA, SAMONAPRAWY I REGENERACJI! Spektakularne poprawy stanu klinicznego pacjentów po udarach, porażeniach, z ostrymi i przewlekłymi zespołami bólowymi są pewnym standardem refleksoterapii. Niezwykła skuteczność np. klaviterapii w leczeniu chorych na SM może być tego najlepszym przykładem.

W pracach badawczych śledzić można stan leczonych pacjentów w oparciu o standardowe kryteria oceny stanu klinicznego, badania potencjałów wywołanych,PET i innych badań czynnościowych oraz badań wizualizacyjnych jak MR, CT itp.


TRANSFUZJOLOGIA

Leczenie krwią i jej preparatami ma dwa aspekty: leczenie krwią cudzą i własną. Obecnie, w dobie AIDS i innych chorób przenoszonych z krwią, stosowanie krwi obcej powinno być ostatecznością, ale jakże nieraz konieczną. Wydaje się, że nigdy dotąd - tzn. do ery terapii odruchowej nie było możliwości leczenia przewlekłych chorób własną, uzdrowioną krwią. Do niedawna jeszcze starym chorym ludziom podawano w transfuzjach zdrową krew, młodych zdrowych ludzi - licząc że jej skład, to co się w niej znajduje w ilości większej niż we własnej krwi ludzi chorych (jakość i ilość elementów morfotycznych biało i czerwono krwinkowych, ilość i jakość białek osocza, hormonów, witamin i soli mineralnych), wyleczy chorego. I tak też się działo. Leczenie krwią przynosiło zwykle znakomite doraźne skutki. W krótkim jednak czasie chory organizm zużywał obcą krew, traktując ją jako rodzaj pokarmu podanego dożylnie, a jakość jego krwi ponownie pogarszała się. Do dziś ocenia się stan zdrowia na podstawie składu krwi. Obecna doktryna medyczna zakłada też zmianę składu chorej krwi przez lekarza. Jeżeli pacjent ma niedobory lub nadmiary elektrolitów we krwi (soli mineralnych) wtedy podajemy mu zamiast wartościowego pożywienia posiadającego w swoim składzie potrzebne pierwiastki - sztuczne preparaty które nie zostaną niestety tak wykorzystane jak te z jedzenia. Na nadmiar stosujemy leki moczopędne lub wymieniacze jonowe. Inne parametry nie zbadane laboratoryjnie uchodzą naszej uwadze i pozostają nie zmienione Wyręczamy tym samym fragmentarycznie organizm w jego immanentnych funkcjach: samoregulacji, samonaprawy, samozdrowienia i regeneracji którą zawsze posiadał, bo nie znaliśmy dotąd możliwości stymulacji tych procesów. Znane i opisane w bardzo rozległej literaturze kliniczne efekty działania stymulacyjnego wymienionych procesów: samoregulacji, samonaprawy, samozdrowienia i samonaprawy np. za pomocą akupunktury u ludzi, czy opisane efekty takich samych badań na zwierzętach, każą mieć nadzieję na szansę niezwykłej zmiany w medycynie, polegającej na możliwości leczenia chorych ich własną "spreparowaną" refleksoterapeutycznie krwią! Dla potrzeb transfuzjologii opisano pobudzający wpływ reflaksoterapii na erytro, trombo i leukopoezę.

Dla celów badawczych można monitorować efekty wpływu stymulacji u ludzi zwierząt na wszystkie mierzalne parametry krwi.


OKULISTYKA

Refleksoterapia znajduje zastosowanie w leczeniu stanów zapalnych spojówek i brzegów powiek, wad wzroku, jaskry, zapalenia nerwu wzrokowego - przywracając niekiedy utracony wzrok.

Podczas badań można monitorować ciśnienie śródgałkowe, pole widzenia itp. mierzalne parametry związane z funkcją widzenia.


ONKOLOGIA

Chorobom nowotworowym towarzyszą liczne zmiany w organizmie (w składzie płynów ustrojowych, w czynnikach odporności itp.) - które można mierzyć. Cenniejsze jednak (bardziej przemawiające do racjonalnego rozumu) będą wyniki zmian w badaniach wizualizacyjnych: USG, RTG, CT, MR itp.

Refleksoterapia (a zwłaszcza klawiterapia) pozwalają efektywnie wpływać na poprawę stanu pacjentów, zmniejszać guzy, likwidować ból. Trudno jest obecnie omawiać szerokie zastosowanie refleksoterapii w onkologii ze względu na brak zainteresowania tą dziedziną przez onkologów i zbyt małe i raczej rzadkie stosowanie jej przez lekarzy wykorzystujących tę metodę. Niechęć środowiska onkologów nie mających pojęcia o możliwościach refleksoterapii, przekłada się aż na "profilaktyczne" zadekretowanie przez co spolegliwszych refleksoterapeutów iż choroby nowotworowe są przeciwwskazaniem do leczenia odruchowego. Trudno się temu dziwić. Środowisko to, czasami broni się rozpaczliwie przed wszelkimi nowinami, zaburzającymi jego "chemio terapeutyczny" porządek. Przykładem, niech będzie skwapliwie przyjęty przez onkologów werdykt oficjalnej komisji badawczej, która oceniała skuteczność torfowego preparatu prof. Tołpy. Komisja orzekła iż: "...preparat torfowy nie leczy chorób nowotworowych, jedynie  wzmacnia odporność" A podobno rozwojowi chorób nowotworowych sprzyja osłabienie odporności??! Można sobie wyobrazić reakcję zdrowych onkologicznie onkologów, na śmierć chorego, poddanego refleksoterapii. Zapewne wytłumaczyli by chętnie i naukowo, że to refleksoterapia go zabiła - mimo iż w klinikach onkologicznych wciąż umierają chorzy, leczeni jak najbardziej naukowo. Zastrzeżenia, co do szkodliwości refleksoterapii wynikają z obawy - o co?. Nieznane są doniesienia o szkodliwości takiej terapii, znane są za to doniesienia o sukcesach. Wyniki są zachęcające, a na szczególne zainteresowanie zasługuje fakt bardzo pozytywnych efektów leczenia chorych na czerniaka złośliwego. Wydaje się, że wytłumaczeniem tego fenomenu może być związek melanocytów z układem nerwowym do którego odwołuje się przecież refleksoterapia i poprzez który działa.


ORTOPEDIA

W chirurgii urazowej refleksoterapia znajduje zastosowanie podczas likwidacji stanów zapalnych i bólu po stłuczeniach, złamaniach i innych urazach, oraz aby przyspieszyć gojenie i poprawić stan ogólny.

Podczas badań można obserwować stan kliniczny pacjentów, szybkość gojenia ran i zrastania kości i porównywać go w podobnych grupach chorych leczonych innymi metodami.

 

PEDIATRIA

Pediatria to wielka psychosomatyczna dziedzina medycyny zajmująca się całym człowiekiem, nie zaś leczeniem tylko jednego narządu czy układu. Refleksoterapia leczy całego człowieka, odwołując się do samoregulacji, samonaprawy, samoleczenia i regeneracji. Potrzebuje do tego potencjału zdrowia - ?rezerw? którymi właśnie dzieci dysponują i łatwo je odtwarzają, stąd też większa niż u dorosłych efektywność terapii odruchowej. Można powiedzieć, że efektywność refleksoterapii obniża się z wiekiem (chodzi o wydłużanie czasu leczenia). U dzieci i młodych osób ten sam efekt terapeutyczny uzyskuje się znacznie szybciej niż u osób dorosłych i starych. Organizm dziecka znajduje się w stanie wzrostu, organy nie są w pełni ukształtowane stąd też można stymulować procesy odnowy, np. wątroby czy nerek. Często jeden bądź kilka zabiegów daje taki efekt kliniczny jak kilkadziesiąt zabiegów u osób starych ze zmniejszonym potencjałem vitalnym. Bardzo dobre efekty daje leczenie dzieci chorych na choroby infekcyjne, oraz profilaktyczne podnoszenie cech odporności nieswoistej. Postępowanie takie jest znacznie skuteczniejsze od szczepień swoistych przeciw jednej lub kilku chorobom. W przypadku uzyskania wyższej odporności nieswoistej, organizm uzyskuje siłę do skutecznej walki z każdym czynnikiem zakaźnym oraz z nowotworami. Znakomite efekty uzyskuje się też w leczeniu chorób psychosomatycznych i schorzeń związanych ze stanami zapalnymi.

Podczas badań zastosować można monitorowanie stanu klinicznego oraz wszystkich wielokrotnie wymienianych wyżej zmiennych.


PNEUMONOLOGIA

Ostre choroby dróg oddechowych, a zwłaszcza choroby dolnych dróg oddechowych zbyt często z racji niewłaściwego leczenia np. antybiotykiem, stają się początkiem choroby przewlekłej. Refleksoterapia jest niezwykle skuteczną metodą w ich leczeniu, zwłaszcza dziś, gdy około 80% infekcji dróg oddechowych wywołanych jest viremią - jak wiadomo nie poddającą się antybiotykoterapii. Stany spastyczne i uchyłkowatość oskrzeli oraz zaburzenia w wydzielaniu i lepkości śluzu również w dobry sposób poddają się leczeniu odruchowemu.

Podczas badań zastosować można monitorowanie stanu klinicznego oraz spirograficzny obraz czynnościowy płuc, stan śluzu i jego ilość, stan flory dróg oddechowych itp.


POŁOŻNICTWO

Okres ciąży, porodu, połogu i laktacji to bardzo trudny do leczenia czas ze względu na znaczne, a czasem bezwzględne ograniczenia w stosowaniu antybiotyków i innych leków. Refleksoterapia dla świadomych jej skuteczności lekarzy, jest podstawową metodą terapii dla tego okresu, wręcz środkiem z wyboru! Można więc leczyć kobiety chore na infekcje (w tym nerek), nadciśnienie, astmę, chorobę wrzodową itd.

Podczas badań zastosować można monitorowanie stanu klinicznego pacjentki i płodu oraz wybranych parametrów czynnościowych i biochemicznych badanego organizmu.


PROKTOLOGIA

Dziedzina zajmująca się końcowym fragmentem przewodu pokarmowego, cierpi z powodu dużej częstotliwości chorób tego miejsca i braku skutecznych sposobów terapii. Refleksoterapia jest skuteczna w chorobie Crohna, wrzodziejącym zapaleniu jelita grubego, stanach zapalnych odbytnicy i odbytu. Klawiterapia może skutecznie wpłynąć na żylaki odbytu i stan napięcia jego mięśniówki związany z wysuwaniem i wypadaniem narządu.

Podczas badań zastosować można monitorowanie stanu klinicznego oraz wybrane parametry czynnościowe i biochemiczne, oraz zmiany strukturalne.


PSYCHIATRIA

Refleksoterapia skutecznie steruje wydzielaniem endorfin, dzięki czemu ma działanie uspokajające, regulujące sen, przeciwbólowe. Może być skutecznym środkiem inicjującym i uzupełniającym psychoterapię. Raczej nie bywa stosowana w leczeniu chorób psychicznych.

Podczas badań zastosować można monitorowanie stanu klinicznego oraz wybrane parametry czynnościowe i biochemiczne.


REUMATOLOGIA

Połączenie farmakopunktury (wstrzykiwania minimalnych dawek leków w punkty biologicznie aktywne) z refleksoterapią daje spektakularne efekty w leczeniu wielu zmian stawowych. Stosowanie zabiegów odruchowych daje znakomite efekty w leczeniu zapaleń, bólu i łagodzeniu spastyki. Stymulacja temperaturą (moxa) jest zwłaszcza polecana.

Podczas badań zastosować można monitorowanie stanu klinicznego oraz wybranych parametrów biochemicznych i czynnościowych z zastosowaniem metod obrazowych - w tym z termografią jako metodą dającą znakomite świadectwo stanom zapalnym.


STOMATOLOGIA

Stomatologia jako dziedzina zabiegowa nie może być wyręczona (poza profilaktyką) przez inne działania. Refleksoterapia natomiast świetnie nadaje się jako metoda uzupełniająca w leczeniu stanów zapalnych miazgi (bez ropnych powikłań), czego efekty mają często charakter spektakularny. Jest też bardzo skuteczna w leczeniu stanów zapalnych jamy ustnej i dziąseł. Zgodnie z zasadą "krótkiego" łuku odruchowego zamykającego się na poziomie jąder nerwów czaszkowych unerwiających rejon głowy i szyi, oddziaływania stymulacyjne w tym rejonie są znacznie efektywniejsze niż poza nim, gdzie mamy do czynienia ze znacznie dłuższą drogą neuronalną.

Podczas badań zastosować można monitorowanie stanu klinicznego poprzez obrazowanie oraz wybrane parametry czynnościowe i biochemiczne.


UROLOGIA

Refleksoterapia jest bardzo efektywną metodą w leczeniu stanów zapalnych i infekcji dróg moczowych (niezwykle cenne u ciężarnych!!!), spastyki moczowodów podczas schodzenia kamieni nerkowych do pęcherza moczowego. Jest też skuteczna w leczeniu moczenia nocnego, oraz przerostu gruczołu krokowego.

USG, badania urodynamiczne, oraz wybrane parametry czynnościowe i biochemiczne pomogą ocenić przydatność refleksoterapii.

 

Szukaj na stronie

Kto jest online?

Naszą witrynę przegląda teraz 11 gości 

Forum


Przy zakładaniu nowego konta proszę o podanie prawdziwego imienia i nazwiska


Wejdź


Licznik odwiedzin

Odsłon : 116891



Polska Szkoła Refleksoterapii - Janusz Kołodziejczyk 2011 | katalog |
akupunktura - klawiterapia - aurikuloterapia (akupunktura ucha) - kranioterapia (akupunktura czaszki) - kurusy i szkolenia

ares
Popularny program p2p
http://www.oferty.turystyka-oglosze
Wycieczki Polska
rodos z poznania
wyloty na rodos z Poznania
st rehabilitacyjny
Super st rehabilitacyjny
podesty sceniczne
podesty sceniczne